xru Nedelnik 1856 - Petka
source

1:	Oktomvrija 14.
2:	Za Světaja Paraskeva.
3:	Divenъ bogъ vo světyxъ svoixъ, bogъ izrailevъ.	Ps 67:36 NIV
4:	Blagoslovi otče!
5:	Blagočestivi xristïani, koga pomenuvame bažii tě čudesa i poxvalęva-me negovy te svęti, golěmǫ polzǫ prïemame
6:	i na boga byvame u-godni ako živěeme pravedno kato svęti tě, i ako xodime po božii tě zapovědi kato těxъ.
7:	Zaštoto tě sěkoga imali božiĭ straxъ na uma si,
8:	i xodili po negovy te zapovědi.
9:	Za tuĭ i Bogъ proslavi tělo to imъ s čudesa, a duša tǫ imъ sъ krasotǫ.
10:	Tǫĭ i nïe koga xodime po božii tě zapovědi i živěeme čisto, toga byva naše to prazdnuvanïe na boga ugodno i na svęti tě prïętno.
11:	No trěbǫ koga prazdnuvame svęti tě, da myslime, či i tě sǫ byle čelověcy sъ tělo kato nasъ,
12:	no živěeli čisto i pravedno, sъ postъ i molitvy:
13:	za tuĭ sę pro-slavili otъ boga.
14:	I nïe ne gi prazdnuvame za drugo, samo da čueme i da razuměeme kakъ sǫ živěli tě, i kakъ sę pokoręvali tělo to na duša ta,
15:	za da živěeme i nïe kato těxъ
16:	i da pravime onova, koeto iska duša ta i čistyę razumъ.
17:	Da pobědime běsna tǫ volę na naše- to tělo, i lukavy tě xitrosti na dïavola, kakto sǫ gi pobědili sič-ki te božii ugodnicy mǫžě i ženi. Kakvoto i dnešna ta prepodob-naę Paraskeva, koęto sega prazdnuvame i počitame za neĭny te do-briny, sъ
	koito e živěla na tozi světъ.	i Sofronii izpolzvajetь sii vidь otnositělnyxь městoimennyxь, osnovannych na izpytatělnyxь sъ okončaniemь -to, ježe sutь i vъ nbulg., a v damaskiněxъ sreštajut sę častěje deto, što i dr.
18:	Za koeto i bogъ ę pro-slavi
19:	i upazi neĭno to tělo tolko godiny vъ zemlę tǫ da ne izgnïe,
20:	kakto
	šte čuete sega otъ neĭna ta istorïa.	nespręženoe šte
21:	Světaę Paraskeva běše otъ selo Epivatъ, vъ Sъrbïę blizo do gradъ Kalikratïa,
22:	tę běše rodena otъ xristïanski roditeli, koito běxa či-sti, pravedni i ukraseny sъ mnogo dobriny,
23:	i učexa svęta Paraskeva sěkoga na zakonъ božiĭ i na dobry
	nravy	Nedělnik 1868: raboty
24:	Tě kato umręxa, světa Paraskeva načna da živěe preskorbno, i da mǫči svoe to tělo, sъ postъ, molitvy i bděnïę.
25:	I kato sę zapali otъ ljubovь za boga, o-stavi tozi mnogomętežnyĭ (tavaturnyĭ) světъ
26:	i otidi vъ pusty-nę tǫ (vъ gora ta,) gděto živěeše angelski:
27:	zaštoto jadęla samo tra-vǫ i plodove, koito sę namervali vъ onaę gorǫ, no i otъ těxъ po malko.
28:	Tamo živěęla na zimnyę mrazъ i na lětnyę pekъ, gděto samo boga gledala, predъ kogoto prolivala sъlzy kato rěka,
29:	plačela i vъzdyšala na gola tǫ zemlę,
30:	trudila sę da umertvi tělo to i da prosvęt duša tǫ, tamo gděto nikoĭ ne ę gledalъ, samo božïe to oko koeto sičko vidi.
31:	Tę za tozi světъ ne myslela
32:	samo za
	duša tǫ sę grižala dinę i noštę	Nedělnik 1868: samo za dušatǫ si sę grižala
33:	i
	dumala:	Nedělnik 1868: kazvala
34:	gospodi, tebe sěkoga myslę
35:	i tebe želae,
36:	koga šte doda predъ tebe, da sę vesele sěkoga?
37:	Tǫĭ kato sę molila na boga i živěeši čisto, mnogo pǫti dïavola sę prestruvaše na razny zvěrove,
38:	i tičaše vъrxu neę da ę uplaši,
39:	no tę kato sę prekrъsteše, raskasvaše dïavolski tě xitrosti kato pa-ęčina,
40:	i pobědęvaše dïavola kato Davidъ Golïęta;
41:	zaštoto samъ bogъ živěęše vъ neę, za neĭnǫ tǫ golěmǫ čistotǫ.
42:	Tamo kato živęla mnogo godiny, dodi edna noštь angelъ božiĭ pri neę
43:	i reče:
44:	O děvi-ce (moma) ostavi sega pustynę tǫ
45:	i idi vъ tvoe to otečestvo:
46:	zaštoto tamo trěbǫ da otdadešь tělo to si na zemlę tǫ, a duša tǫ si na bo-ga.
47:	Toga světa Paraskeva kato razumě svoe to prestavlenïe (umira-nïe), ako i da i běše milo za pustynę tǫ, vъ koęto živěeše kato angelъ, no pakъ stana
48:	i otidi pьrvo vъ Cari-gradъ,
49:	gděto kato vle-zi vъ světa Sofïa i vo vlaxerna	Nedělnik 1806: i+ vlę´zla vъ prekrásnaę Crkov stýę Sofíi: Táko i+ vъ Crkvi pre_stýi Bdcy í+že vъ Vlaxérnax
	(balaklii)	něstь v 1868
50:	i sę pokloni,
51:	otъ tamo stana
52:	i otidi vъ svoe to otečestvo vъ selo to Epivatъ, gděto poživě nekolko vreme sъ postъ i molitvǫ.
53:	I kato razumě skoro to si pre-stavlenïe (umiranïe), pomoli sę bogu za svoę tǫ duša i za sičkïę světъ,
54:	predadi blažennǫ tǫ si duša vъ božii tě rǫcě,
55:	i ę pogribaxa vъ edno prosto město.
56:	No bogъ, koĭto iskaše da proslavi tělo to na svętaę paras-keva; zaradi neĭny tě dobriny, pokaza go slědъ mnogo godiny čudes-no.
57:	Zaštoto gděto běši zaroveno tělo to na svęta paraskevǫ, ima-še blizo edna kula, v koęto postěše někoĭ postnikъ.
58:	I edinъ denь kato mina edna gimïa, isfъrlixa otъ neę edinъ umręlъ gimiџïa kraĭ more to gděto běše kula ta,
59:	koĭto kato sěde mnogo vreme ne pogrebenъ, načna da smъrdi teško.
60:	I kato ne možeše večь da tъrpi postnika, zapověda na někoi čelověcy da go zakopaętъ dъlboko vъ zemlę tǫ da ne smъrdi.
61:	Tězi čelověcy kato kopaęxa, namerixa tělo to na svęta Paraskevǫ cělo i zdravo,
62:	no zaštoto běxa prosti, ne go poznaxa či e světo tělo (mošti),
63:	no zarinaxa go pakъ vъ zemlę tǫ,
64:	zarovixa ta-mo i smradno to tělo
65:	i si otidoxa.
66:	Toga edinъ otъ tězi čelověcy, komuto ime to běše Georgiĭ, vidě na sъnъ prezъ noštь tǫ ednǫ caricǫ, na světlivъ prestolъ sъ mnogo voĭ-ny, koęto mu reče:
67:	Georgïe zašto ne početoxte onova tělo, koeto e na světa Paraskevǫ?
68:	i zašto go pogreboxte sъsъ onova smradno tělo?
69:	No skoro da otidite da mi izvadite otъ tamo tělo to, i da go turite na
	izbranno město:	Nedělnik 1868: izbrano
70:	zaštoto ne moga večь da tъrpě onova smradno tě-lo,
71:	poneže i azъ sǫmь čelověkъ
72:	i moe to selo e Epivatъ vъ koeto ty sega živěešь.
73:	Tuĭ sǫšto to sanuvala i edna žena,
74:	i na utrinǫ tǫ ka-to ubadixa na xora ta i sǫ rasču, toga zemaxa svěšti, otidoxa sъsъ straxopočitanïe,
75:	i kato izvadixa
	mošti to na světa Paraskevǫ, zane-soxa go vъ Epivatъ,	Nedělnik 1868: moštitě
76:	i go turixa vъ cerkovǫ tǫ,
77:	koeto napravi mnogo iscělenïę na bolny i běsny, po onaę stranǫ koito doxoždaxa sъ věrǫ.	Nedělnik 1806: Í+ mltvami Prepodóbnyę Paraskéѵi, mnógaę iscělénïę podaváše+ sę wt stýę Móšti eę` na+ bólnyę i+ bě´snyę po ónyę strány
78:	No podirъ mnogo vreme Ioannъ kralь bъlgarskiĭ kato ču za tova ču-dotvorno mošti, provodi Marka mitropolita Preslavskago sъ mnogo svěštennicy,
79:	koito prinesoxa
	tova mošti otъ Epifatъ, vъ stolnyę gradъ Tъrnovъ,	Nedělnik 1868: tyę
80:	i
	go turixa vъ carskǫ tǫ cerkovǫ,	Nedělnik 1868: gy
81:	koeto davaše raz-ny iscělenïę.
82:	A turskïę carь Selimъ vtoryĭ kato oblada sička ta Bolgarïa
	i ubra ukrašenïe to na tъrnovski te cerkvi, zema i	něstь vъ 1868
	mošti to na světa Paraskevǫ,	Nedělnik 1868: moštitě
	koeto zanese vъ Cari-gradъ	Nedělnik 1868: koito
83:	i go turi vъ svoę saraĭ gděto davaše mnogo iscělenïę,	se čudo něstь v 1868
84:	za koeto načnaxa i turcy te da mu sę poklanětъ.
85:	Toga carь Selimъ sę uplaši da ne sę rasčue, i da ne pověrvatъ turcy te,
86:	za tuĭ go dadi na carigradski tě xristïa-ni,
87:	koito gi turixa vъ patrïaršeskǫ tǫ cerkvǫ.
88:	Poslě kato
	go pročulъ moldavskïę knęzъ Ioannъ Vasilïevъ, poiskalъ da	Nedělnik 1868: gy
	go prinese vъ moldavïę,	Nedělnik 1868: gy
89:	koeto i poluči sъ božïę tǫ volę:
90:	zaštoto kato
	go poiska otъ carigradskïę patrïarxъ Partenïa, toĭ mu go pro-vodilъ sъ trima mitropolity: Ionikïa, Partenïa i Ѳeofana,	Nedělnik 1868: gy
91:	koito prinesoxa
	tuĭ světo mošti vъ moldavïa, vъ stolnyę gradъ Jašъ,	Nedělnik 1868: tyę světy mošti
92:	i
	go turixa vъ cerkovǫ tǫ na tri svętiteli vъ 1641 podirъ xrista vъ 14 Oktomvrïa.	Nedělnik 1868: gi
93:	Xristïane vidite li kakъ sǫ živěli pravedni te xora,
94:	tě ne gledali za mnogo pary i golěmǫ slavǫ,
95:	no trudili sę dinę i noštę, da o-čistętъ svoę tǫ duša.
96:	Za tuĭ i bogъ gi proslavi na nebe to i na ze-mlę tǫ, da sę slavętъ i počitatъ věčno.
97:	Tǫĭ i nïe kato čuxme kakъ živěli tě, trěbǫ da sę potrudime da ukrasime duša tǫ si sъ do-briny:
98:	zaštoto sinca šte umreme, kakto sǫ umreli sički te predi nasъ,
99:	i šte davame otvětъ za sički te raboty, koito napravixme vъ živo-ta si: sъ prazdny
	xoraty, sъ preslušanïe, sъ lukavo gledanïe, sъ kur-varstvo i drugi zliny.	Demina et al. 1084: xorata 'govor, prikazvane na visok glas, vrjava'
100:	No sega e vreme da ostavime sički te zliny,
101:	da ugodimъ na boga
102:	i da stanime naslědnicy na carstvo nebesnoe, sъ molitvi te na dnešna tǫ božïę ugodnica světaę Paraskevǫ, i sъ pomoštь tǫ Iisusъ Xristova.
103:	Emu že slava vo věki věkovъ,
104:	aminь.